Άσκηση συντακτικού στην Αρχαία Ελληνική

 

Το υποκείμενο του ρἠματος είναι σε ονομαστική πτώση.

Το αντικείμενο μπορεί να είναι σε γενική ή δοτική ή αιτιατική.

Λέμε πάντα: υποκείμενο του ρήματος... ή αντικείμενο του ρήματος ...

Δε λέμε ποτέ κατηγορούμενο του ρήματος....  Το κατηγορούμενο αναφέρεται στο υποκείμενο ή το αντικείμενο του ρηματικού τύπου.

π.χ. Σωκράτης ἐστί σοφός.

Σωκράτης=υποκείμενο του ρήματος ἐστί (ποιος είναι; )

σοφός =κατηγορούμενο στο υποκείμενο Σωκράτης (δηλ. αναφέρεται στη λέξη Σωκράτης).  Το ρήμα ἐστί =συνδετικό ρήμα. (η λέξη σοφός αποδίδει μια ιδιότητα στο υποκείμενο Σωκράτης)

Οἱ Ἕλληνες ὠνόμαζον τὰς Ἀθήνας ἄστυ. (οι Έλληνες ονόμαζαν την Αθήνα «άστυ»)

οι Ἕλληνες =υποκείμενο του ρήματος ὠνόμαζον (ποιοι ονόμαζαν;)

τάς Ἀθήνας =αντικείμενο του ρήματος ὠνόμαζον (τι ονόμαζαν;)

ἄστυ = κατηγορούμενο στο αντικείμενο τἀς Ἀθήνας (δηλ. αναφέρεται στη λέξη τάς Ἀθήνας) Το ρήμα ὀνομάζω είναι συνδετικό (πώς την ονόμαζαν την Αθήνα; ποιο όνομα της απέδιδαν;)

 

 

 

 

 

Ερώτηση 1 

Ὡς δὲ Άλέξανδρος ἐς Γόρδιον παρῆλθεν (=Όταν ο Αλέξανδρος έφτασε στο Γόρδιο): ποια είναι η συντακτική λειτουργία της λέξης «Ἀλέξανδρος»;

Υποκείμενο του ρήματος παρῆλθε

Αντικείμενο του ρήματος παρῆλθε

Κατηγορούμενο στο Γόρδιον

 

 Ερώτηση 2 

πόθος λαμβάνει αὐτὸν τὴν ἅμαξαν ἰδεῖν τὴν Γορδίου καὶ τοῦ ζυγοῦ τῆς ἁμάξης τὸν δεσμόν (=τον κατέλαβε πόθος να δει την άμαξα του Γορδίου και τον δεσμό του ζυγού της άμαξας): ποιο είναι το υποκείμενο του ρήματος «λαμβάνει»;

ποιος λαμβάνει;

πόθος

αὐτόν

τήν ἅμαξαν

τόν ζυγόν

 

 Ερώτηση 3 

πόθος λαμβάνει αὐτὸν τὴν ἅμαξαν ἰδεῖν τὴν Γορδίου καὶ τοῦ ζυγοῦ τῆς ἁμάξης τὸν δεσμόν (=τον κατέλαβε πόθος να δει την άμαξα του Γορδίου και τον δεσμό του ζυγού της άμαξας): ποιο είναι το αντικείμενο του ρήματος «λαμβάνει»;

ποιον λαμβάνει;

πόθος

αὐτόν

τήν ἅμαξαν

τόν δεσμόν

 

 Ερώτηση 4 

πόθος λαμβάνει αὐτὸν τὴν ἅμαξαν ἰδεῖν τὴν Γορδίου καὶ τοῦ ζυγοῦ τῆς ἁμάξης τὸν δεσμόν (=τον κατέλαβε πόθος να δει την άμαξα του Γορδίου και τον δεσμό του ζυγού της άμαξας): ποιο είναι το αντικείμενο του «ἰδεῖν»;

ἰδεῖν = να δει» (ο τύπος ἰδεῖν είναι απαρέμφατο του ρήματος ὁρῶ =βλέπω.  Μεταφράζεται με βουλητική πρόταση =να +ρήμα =να δει. Τα απαρέμφατα έχουν κι αυτά υποκείμενα και αντικείμενα, επειδή είναι τύποι του ρήματος. )

Για να βρω το αντικείμενο θα ρωτήσω «τι να δει;»

(υπάρχουν 2 αντικείμενα)

πόθος

τήν ἅμαξαν

τοῦ ζυγοῦ

τῆς ἁμάξης

τόν δεσμόν