Άννα Φρανκ, η ζωή της

“Τετάρτη 3 Μαρτίου 1944”

“Είναι μια φοβερή εποχή. Γύρω λυσσομανάει ο πόλεμος και κανένας δεν ξέρει αν είναι ζωντανός την άλλη μέρα. Θυμάμαι που ζούσαμε όλοι μαζί στην πόλη και περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή να την αδειάσουν για να φύγουμε. Οι μέρες μας ήταν γεμάτες κανονιές και πυροβολισμούς και τις νύχτες μυστηριώδης ήχοι έρχονταν από τα βάθη. Αυτό συνεχίστηκε έτσι καμιά βδομάδα, ώσπου ένα βράδυ μας σκέπασε μια νύχτα που κρατάει ακόμη και σήμερα.”

Η μοναδική στιγμή που η Άννα Φρανκ εμφανίζεται σε βίντεο είναι σε στιγμιότυπο από φιλμ που τράβηξε η οικογένεια ενός ζευγαριού που έμενε στον ίδιο όροφο με την ίδια.  Το ζευγάρι παντρευόταν στις 22 Ιουλίου του 1941 και την ώρα που έβγαινε από την πολυκατοικία η Άννα σκύβει έξω από το παράθυρό της για να τους δει. 

 Για να δείτε το βιντεάκι, πατήστε εδώ.

Φωτογραφικό υλικό από τη ζωή της θα βρείτε στο βιντεάκι που θα δείτε πατώντας εδώ 

Για να δείτε ένα animation με βιογραφικές πληροφορίες  (στα αγγλικά), πατήστε εδώ.

 

Η Άννα ήταν νεαρή Γερμανοεβραία, ένα από τα πιο γνωστά και πολυσυζητημένα θύματα του Ολοκαυτώματος. Το ημερολόγιο που κρατούσε κατά τη δίχρονη παραμονή της οικογένειας της σ' ένα κρησφύγετο στο γερμανοκρατούμενο Άμστερνταμ είναι ένα από τα πιο πολυμεταφρασμένα και πολυδιαβασμένα βιβλία παγκοσμίως.

Η Ανελίς «Άνε» Μαρί Φρανκ (Annelies «Anne» Marie Frank) γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη το 1929. Ήταν η δεύτερη κόρη του επιχειρηματία Ότο Φρανκ (1889-1980) και της Εντίτ Χολέντερ (1900-1945). Η πρωτότοκη κόρη της οικογένειας ονομαζόταν Μαργκότ (1926-1945) και ήταν τρία χρόνια μεγαλύτερη από την Άννα. Οι Φρανκ δεν ήταν φανατικά προσκολλημένοι στον Ιουδαϊσμό και ζούσαν σε μία μη εβραϊκή γειτονιά της Φραγκφούρτης.

Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933, η οικογένεια Φρανκ μετακόμισε στο Άμστερνταμ.  Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ολλανδία το 1941, η Άννα αναγκάστηκε να μεταγραφεί από το Μοντεσοριανό σχολείο, στο οποίο φοιτούσε, σ’ ένα ειδικό σχολείο για Εβραίους.

Αντιμετωπίζοντας την απειλή της εκτόπισης σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων, ο Ότο Φρανκ και η οικογένειά του αποφάσισαν να κρυφτούν στην αποθήκη της επιχείρησής τους στο Άμστερνταμ (Ιούλιος 1942). Έχοντας εξασφαλισμένη τη διατροφή και τη βοήθεια ορισμένων φίλων τους μη Εβραίων, παρέμειναν στο κρησφύγετό τους έως τις 4 Αυγούστου του 1944, οπότε τους ανακάλυψε η Γκεστάπο και τους συνέλαβε.

Η οικογένεια Φρανκ οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου η μητέρα της Άννας, Εντίτ, πέθανε από τις κακουχίες στις 6 Ιανουαρίου του 1945. Η Άννα και η αδελφή της μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλσεν και πέθαναν εκεί από τύφο, η μεν Μαργκότ στις 9 Μαρτίου 1945, η δε Άννα τρεις ημέρες αργότερα. Ο Ότο Φρανκ ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας που επέζησε. Βρέθηκε ζωντανός στο Άουσβιτς και απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό.

Μετά τη σύλληψη των Φρανκ στο Άμστερνταμ, φίλοι της οικογένειας ερεύνησαν το κρησφύγετο και παρέδωσαν στον Ότο Φρανκ διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το ημερολόγιο της Άννας, που ήταν γραμμένο στα ολλανδικά. Ο πατέρας της το εξέδωσε το 1947 με τον τίτλο Het Achterhuis (Το πίσω σπίτι) ή όπως είναι γνωστό στη χώρα μας Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ.

Το βιβλίο διακρίνεται για το ώριμο ύφος και τις οξυδερκείς παρατηρήσεις του και αποκαλύπτει τη συναισθηματική ωρίμαση της νεαρής συγγραφέως μέσα από τις αντιξοότητες, που δεν την εμπόδισαν να γράψει: «Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθώ να πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι κατά βάθος καλοί». Τα τελευταία χρόνια η αυθεντικότητα του ημερολογίου έχει αμφισβητηθεί από αναθεωρητές ιστορικούς του Ολοκαυτώματος, όπως ο Ρομπέρ Φορισόν, ο Ροζέ Γκαροντί και ο Ντέιβιντ Ίρβινγκ.

Μεταφορά του ημερολογίου

Το βιβλίο που βασίστηκε στο ημερολόγιο κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ το 1955, και η ταινία που ακολούθησε απέδωσε στη Σέλλευ Γουίντερς  βραβείο Όσκαρ για την ερμηνεία της. Η Γουίντερς δώρισε το Όσκαρ στον Οίκο Άννα Φρανκ, στο Άμστερνταμ.Το ημερολόγιο της Άννας εκδόθηκε πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα το Μάρτιο του 1997.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/666#ixzz3IanaDOqo

.

Άννα Φρανκ, το καταφύγιο της οικογένειας

 

Δείτε σε ένα σύντομο βίντεο τη βιβλιοθήκη που κάλυπτε τη μυστική είσοδο, το δωμάτιό της και τους άλλους χώρους του σπιτιού πατώντας εδώ.

Περισσότερα και για το σπίτι και για τα πρόσωπα και για την ιστορία τους μπορείτε να βρείτε στην αγγλική γλώσσα στην ιστοσελίδα για το καταφύγιο της οικογένειας.

 

http://www.annefrank.org/secretannex

Σήμερα το σπίτι, που λίγο έλειψε το 1950 να κατεδαφιστεί για να χτιστεί νέο συγκρότημα κατοικιών,  λειτουργεί από το 1960 ως μουσείο, ένα από τα δημοφιλέστερα του Άμστερνταμ.  

(αποκατάσταση τοίχου του σπιτιού με φωτογραφίες)

Γνωρίζω την πόλη μου (μια εργασία των μαθητών του Β5, 2014-5, Ν.Γλώσσα, 1η ενότητα)

H Θεσσαλονίκη μας, τουριστικός οδηγός-μαθητική εργασία from Matoula Mk

Αύξηση ρημάτων (Ν.Γλώσσα, 2η ενότητα)

Η αύξηση (ε) μπαίνει πριν από το θέμα στον παρατατικό και στον αόριστο οριστικής.  

π. χ. λέω → έλεγα, καταγράφω → κατέγραψα.

Υπάρχουν μερικά ρήματα που παίρνουν -ή- ως αύξηση.  Αυτά είναι τα:

θέλω > ήθελα, ξέρω > ήξερα, πίνω > ήπια, βρίσκω > έβρισκα ή ήβρα (παλιότερος τύπος)

Η αύξηση διακρίνεται σε δύο είδη: σε εξωτερική και εσωτερική. Εξωτερική είναι η αύξηση που μπαίνει στην αρχή του ρηματικού τύπου, ενώ εσωτερική στο εσωτερικό του ρηματικού τύπου των σύνθετων ρημάτων και πάντα πριν από το δεύτερο συνθετικό, π.χ. γράφω → έγραφα, ξέρω → ήξερα (εξωτερική), προβλέπω → προέβλεπα, συντάσσει → συνέτασσε (εσωτερική).

Το -ε- της αύξησης παραμένει, όταν τονίζεται, και χάνεται συνήθως, όταν δεν τονίζεται. 

π.χ. έλεγα, έλεγες, αλλά λέγαμε, 

προέβλεπες, αλλά προβλέπαμε. 

Τα ρήματα που αρχίζουν από φωνήεν ή δίψηφο φωνήεν δεν παίρνουν αύξηση, αλλά διατηρούν το αρχικό φωνήεν ή δίψηφο, π.χ. ιδρύω → ίδρυσα, ευτυχώ → ευτύχησα. 

Εξαιρούνται τα ρήματα έχω (είχα), έρχομαι (ήρθα) και είμαι (ήμουν).

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στους τύπους της προστακτικής, στους οποίους δεν πρέπει να βάζουμε αύξηση, καθώς μόνο η οριστική έγκλιση έχει αύξηση.

Λέμε, λοιπόν, στην προστακτική διάγραψε και όχι διέγραψε

ή επίτρεψε και όχι επέτρεψε

Πηγή: Γραμματική της Νέας Ελληνικής Α΄, Β΄, Γ΄ Γυμνασίου, Σ.Χατζησαββίδης-Αθ.Χατζησαββίδου

Χρονική βαθμίδα, ποιόν, θέματα ρήματος (Ν. Γλώσσα, 2η ενότητα)

Τρεις οι χρονικές βαθμίδες, παρόν, παρελθόν, μέλλον.
Όταν μας δίνεται ένα ρήμα σε μια πρόταση και μας ζητείται να εντοπίσουμε τη χρονική βαθμίδα, πρώτα βρίσκουμε σε ποια έγκλιση είναι το ρήμα αυτό.

α) Αν είναι σε υποτακτική ή προστακτική,τα πράγματα είναι απλά, γιατί η χρονική βαθμίδα είναι πάντοτε το μέλλον (άρα δεν ψάχνουμε τον χρόνο του ρήματος).
π.χ. Να φύγεις αμέσως = υποτακτική αορίστου, χρονική βαθμίδα: μέλλον
Συνέχισε κατά τον ίδιο τρόπο=προστακτική αορίστου, χρονική βαθμίδα: μέλλον
Να διαβάζετε προσεκτικά=υποτακτική ενεστώτα, χρονική βαθμίδα: μέλλον

 β) Αν το ρήμα είναι σε οριστική, τότε θα πρέπει να ελέγξω τον χρόνο του.
Αν έχω ενεστώτα και παρακείμενο, η χρονική βαθμίδα είναι το παρόν.
Αν έχω παρατατικό, αόριστο και υπερσυντέλικο, η χρονική βαθμίδα είναι το παρελθόν.
Αν έχω μέλλοντα εξακολουθητικό, στιγμιαίο/συνοπτικό και συντελεσμένο, η χρονική βαθμίδα είναι το μέλλον.
π.χ. Γράψαμε χτες διαγώνισμα=οριστική αορίστου, χρονική βαθμίδα: παρελθόν.
Θα πάμε αύριο εκδρομή=οριστική στιγμιαίου μέλλοντα, χρονική βαθμίδα: μέλλον.
Βλέπω μια ταινία στην τηλεόραση=οριστική ενεστώτα, χρονική βαθμίδα: παρόν.

Για να μην μπερδευόμαστε με τον χρόνο του ρήματος στην υποτακτική και προστακτική, θα προσέχουμε το θέμα του.  

Τα ρήματα έχουν δυο θέματα, με τα οποία σχηματίζουν όλους τους χρόνους: το ενεστωτικό και το αοριστικό.  

Με το ενεστωτικό σχηματίζουν ενεστώτα, παρατατικό και εξακολουθητικό μέλλοντα, 

ενώ με το αοριστικό σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους: αόριστο, συνοπτικό/στιγμιαίο μέλλοντα, παρακείμενο, υπερσυντέλικο και συντελεσμένο μέλλοντα. 
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα ρημάτων σε υποτακτική και προστακτική: